Begeleiding Wil Simis-Goddijn en Riet Spierings
Dagen Vijf woensdagen (13.00 – 15.30uur)
Data 28 jan – 11 feb – 25 feb – 11 mrt – 25 mrt
Kosten 60 euro
Steeds sterker ervaren we in een chaotische wereld te leven en langzamerhand in een woestijn beland te zijn, waar zandstormen en heftige windvlagen ons zicht verduisteren. Het wezenlijke van een karavaan in de woestijn is de gang, het voortgaan, en op een plek onder de hoge blauwe hemel te rusten en te mijmeren over het wonderlijke bestaan en de betekenis ervan. In ons eigen leven kan die woestijnervaring van alles zijn. Wezenlijk is ook hier, erover na te denken.
Antoine de Saint-Exupéry is vooral bekend door het prachtige sprookje ‘De kleine Prins’, dat hij in 1943 schreef. Als vliegenier was De Saint Exupéry (1900-1944) verschillende malen neergestort in de woestijn en er slecht aan toe, zonder zicht hoe te overleven, met hevige dorst zonder water, zonder bron.
In al deze ellende bood de gegeven situatie – hoe wonderlijk ook – juist ruimte om bij zichzelf en samen met lotgenoten stil te staan bij het menselijke bestaan en het diepste wezen van de Mens.
Wie ben ik in dit grote heelal? Wie zijn wij mensen? Wat is de betekenis van ons bestaan en van onze samenleving? Waardoor wordt die gedragen? Wat is de verantwoordelijkheid van ieder mens persoonlijk? In zijn romans ‘Oorlogsvlieger’ en ‘Het rijk der mensen’, die we eerder lazen, verhaalde De Saint Exupéry uitvoerig over zijn belevenissen en reflecteerde over mens-zijn, over de waarde van vriendschap, over verantwoordelijkheid voor elkaar en over wat vrede brengt.
In 1948 verschijnt postuum zijn laatste werk: ‘Citadelle’ ofwel ‘Wijsheid in de Woestijn’ waaraan hij enkele jaren gewerkt had. Deze roman over de stad in de woestijn heeft veel weg van een geestelijk testament waarin hij de Mystiek van de Mens heeft uitgewerkt. De hoofdpersoon vertelt allerlei flarden van verhalen, die als een mozaïek één grote reflectie vormen op het wezen van de mens. Zo schrijft hij ook prachtige dingen over de mens, over God, over liefde, vriendschap, verbondenheid, over stilte en over het gebed als leerschool van liefde.
Zoals de klassieke mystieke schrijvers weet Antoine de Saint-Exupéry, dat deze weg niet door het verstand begaan kan worden, maar slechts door de kracht van de liefde.
We lezen verhalen en fragmenten uit de bloemlezing van ‘Citadelle’ in de Nederlandse vertaling van Hein Blommestijn. Door samen te lezen en door uitwisseling met elkaar, hopen we uit deze mystieke teksten moed en kracht te putten, licht en hoop te ontvangen in ons eigen woestijnachtige bestaan.